Aefke is deelnemer aan de Gecombineerde Leefstijlinterventie en schrijfster / columniste

Met tegenzin vooruit

Aefke doet mee aan de GLI (Gecombineerde Leefstijlinterventie) in Apeldoorn en schrijft daar wekelijks een column over.

De vakantie is voorbij. De ijsjes zijn herinneringen, de biertjes ook. Nu is het weer tijd voor GLI. Het klinkt als een geheime club waar je alleen in mag na een wachtwoord en een geheime handdruk. Maar nee: het is gewoon Gezonde Leefstijlinterventie. Geen mystiek, geen logootje op je borst, alleen adviezen die je zelf moet opvolgen.

Bewegen dus. Dat blijft een uitdaging met een kantoorbaan waarbij je vooral zit. Zitten kan ik als de beste. Als er een kampioenschap was, stond ik op het podium, met een rechte rug en een tevreden blik. Maar goed, ik heb mezelf streng toegesproken: de lift is verleden tijd. Mijn telefoon houdt mijn stappen bij. Alsof hij een coach is die steeds roept: “Goed zo, je bent er bijna!” Als ik tienduizend stappen aantik, word ik overspoeld met digitale confetti. Terwijl ik die score meestal haal door drie keer naar de wc te lopen en één keer de koffieautomaat leeg te halen. Maar vooruit: de telefoon is trots, dus ik ook een beetje.

Gezond eten hoort er ook bij. Crackers met humus in plaats van chocoladecroissants. Appels in plaats van bitterballen. Mijn leefstijlcoach stuurt me via de app berichtjes: “Goed bezig, Aef! Hou het ritme erin!’”

En sport. Daar draait het uiteindelijk om. In Apeldoorn is het aanbod zo groot dat je bijna geen excuus meer hebt. Je kunt het bos in om te wandelen, je kunt hardlopen door de parken, je kunt je aansluiten bij sportclubs in elke wijk. En volgende week begin ik weer met dynamic tennis. Tennis! Als iemand dat tien jaar geleden had voorspeld, had ik hard gelachen. Maar al is er genoeg keus, uiteindelijk moet je het zelf doen.

Want dat is misschien wel de kern van de Gecombineerde Leefstijlinterventie: er is begeleiding, er zijn coaches, er is een heel aanbod. Maar niemand komt je uit bed trekken. Niemand tilt je de trap op. Niemand beweegt voor jou. Het is jezelf bij elkaar rapen, schoenen aantrekken, en gáán.

Want je kunt ook met tegenzin vooruitkomen. Ik ben daar het levende bewijs van.

Aefke ten Haegen

Halters en Havermout

“Ik ben schrijver. Dat betekent: veel zitten, veel staren, veel denken over zinnen en heel weinig over beweging. Mijn lievelingssport is chocolade eten met mijn ogen dicht. Als ik echt fanatiek ben, doe ik het met beide handen.

En nu zit ik in de GLI. De Gecombineerde Leefstijlinterventie. Dat klinkt als iets wat je krijgt na een bezoek aan de rechtbank, maar het blijkt gewoon bewegen te zijn. Ademhalen met beleid. Groente eten zonder commentaar. Wandelen zonder eindbestemming.

Ik dacht altijd dat mijn lijf het me wel zou vergeven. Dat het zich er met wat gezucht en extra koffie doorheen zou slaan. Maar GLI is stiekem best een mooie interventie. Er wordt niet geschreeuwd. Er zijn dumbbells, ja, maar ook stilte. En havermout.

Vanaf nu blog ik hier regelmatig. Over spierpijn op plekken die ik alleen van anatomieplaten kende. Over het verschil tussen discipline en tegenzin. Over wat er gebeurt als iemand die graag zit besluit op te staan.”

Eerdere columns van Aefke

Je kan meer lezen van Aefke op haar persoonlijke website.